وطن
من رفتم از این راه و دیدم سزای خویش بس کن تو ور نه خاک وطن بر سرت کنند
گیرم ز دست چون تو نخیزد خیانتی خدمت مکن که رنجه به صد کیفرت کنند
گر وا کند حصار قزل قلعه لب به گفت گوید چه یش تو با همسرت کنند
بر زندا باد گفتن این خلق خوش گریز دل بر منه که یک تنه در سنگرت کنند
تک افتاده در کف ضحاک و این گروه خواهان که باز کاوه ی اهنگرت کنند
چون کز گشت اینه تصویر بر خطاست تاریخ نیست این که مدام از برت کنند
زنجیر عدل خسرو و ان خر که شکوه کرد اورده اند تا به حقیقت خرت کنند
زان پادشاه ور گر نه به خون تشنه تر نبود لیک این به کس مگو که از خمس کمترت کنن
عیار باش و دزد و زمین خوار و زن به مزد تا برتر از سپهبد و سر لشکرت کنند
تلقین قول سعدی فرزانه حیلتی ست تا جاودانه بسته ی این ششدرت کنند
نابرده رنج گنج میسر شود عزیز رو دیده باز کن که چه در کشورت کنند
بازار غارت است تو نیز ای پسر محتسب گویی بزن که فارغ از این چنبرت کنند
ور زانکه غرور تو بر فضل و دانش است حاشا که اعتنا به چنین گوهرت کنند
من ازموده ام ره تقوا به رنج عمر زین راه کج مرو که سیه اخترت کنند
رو قهرمان وزنه شو ار کامت ارزوست تا خار چشم مردم دانشورت کنند
القصه ای رفیق سیه بخت ساده لوح راهی بزن که سجده بر سیم و زرت کنند
مام وطن به دامن بیگانه خفته ست دل بد گمان مکن که چه با مادرت کنند
وقتی صحنه های انقلاب رو میبینم به این فکر میکنم که خیلی از فرزندای ایران میدونستند که میخوان بعد انقلاب اعدام بشن؟
قدرت خیلی کثیفه. نه؟؟؟!!!
